چرا Packet Loss به تست جداگانه نیاز دارد
هر چیزی که در اینترنت می‌فرستید به بسته‌های کوچک تقسیم می‌شود. وقتی برخی از آن‌ها گم می‌شوند، صفحات وب باز هم بارگذاری می‌شوند و دانلودها کامل می‌شوند، چون برنامه‌های مبتنی بر TCP قطعه گم‌شده را دوباره درخواست می‌کنند. اما بازی‌ها، چت صوتی و تماس تصویری نمی‌توانند منتظر بمانند و سراغ بسته بعدی می‌روند. نتیجه، حریفی است که ناگهان جابه‌جا می‌شود، کلماتی که بریده می‌شوند یا تصویری که فریز می‌شود. تست Packet Loss چیزی را آشکار می‌کند که یک تست سرعت معمولی پنهان نگه می‌دارد.
اندازه‌گیری چطور انجام می‌شود
تست یک کانال داده WebRTC بین مرورگر شما و سرور تست انتخابی‌تان برقرار می‌کند. این کانال برای تحویل بدون ترتیب و بدون هیچ ارسال مجددی (maxRetransmits: 0) پیکربندی شده است، پس بسته گم‌شده هرگز دوباره فرستاده نمی‌شود. این رفتار بسیار به UDP نزدیک است که بیشتر بازی‌ها و برنامه‌های VoIP از آن استفاده می‌کنند. از آنجا که اتصال از طریق سرویس TURN خود سرور عبور می‌کند، پشت NAT سخت‌گیر و در بسیاری از شبکه‌های سازمانی هم کار می‌کند.
هر بسته یک شماره ترتیبی دارد. سرور هر بسته را فوراً بازمی‌گرداند و در پایان تست، فهرست شناسه‌هایی را که دریافت کرده می‌فرستد. مرورگر شما این فهرست را با آنچه فرستاده و آنچه برگشته مقایسه می‌کند:
- بسته‌هایی که هرگز به سرور نرسیدند، اتلاف آپلود محسوب می‌شوند.
- بسته‌هایی که به سرور رسیدند ولی هرگز برنگشتند، اتلاف دانلود محسوب می‌شوند.
- بسته‌هایی که برگشتند اما دیرتر از آنکه مفید باشند، دیررس علامت‌گذاری می‌شوند.
- بسته‌های خارج از ترتیب و تکراری در شمارنده‌های جداگانه ثبت می‌شوند.
انتخاب تنظیمات مناسب
اندازه بسته، نرخ و مدت تعیین می‌کنند که تست چه نوع ترافیکی را شبیه‌سازی کند. مقادیر پیش‌فرض برای بیشتر افراد مناسب است، اما اگر دنبال مشکل خاصی هستید، این پروفایل‌ها را امتحان کنید:
- بازی: 64 تا 128 بایت، 60 تا 100 بسته در ثانیه، 1 تا 2 دقیقه.
- تماس صوتی: 160 تا 200 بایت، 50 بسته در ثانیه، 1 دقیقه.
- بسته‌های بزرگ: 1000 تا 1200 بایت، 20 تا 50 بسته در ثانیه.
- پایش طولانی‌مدت: نرخ پایین، 5 دقیقه.
اگر اتلاف با بسته‌های بزرگ بالا می‌رود ولی با بسته‌های کوچک نه، تنظیمات MTU یا محدودیت ظرفیت خط را بررسی کنید. اگر تست‌های کوتاه سالم‌اند ولی تست‌های طولانی گاهی رگبارهایی از اتلاف نشان می‌دهند، مشکل احتمالاً متناوب است: تداخل Wi-Fi، داغ شدن مودم یا شلوغی ساعات شب.
اتلاف به تفکیک جهت چه می‌گوید
دانستن اینکه بستهها در کدام جهت گم می‌شوند سریع‌ترین راه برای فهمیدن این است که چه کسی باید مشکل را حل کند. مشکلات داخل خانه، مثل سیگنال ضعیف Wi-Fi یا پشتیبان‌گیری ابری که کل ظرفیت آپلود را اشغال می‌کند، معمولاً اتلاف آپلود ایجاد می‌کنند. اتلاف دانلود بیشتر نشان‌دهنده شلوغی در شبکه ISP، کیفیت خط در اتصال‌های DSL یا کابلی، یا یک گره شلوغ در مسیر تا سرور است. اگر در هر دو جهت اتلاف می‌بینید، اول ارتباط بین دستگاه و مودم و سپس ارتباط بین مودم و خط بیرونی را بررسی کنید.
جیتر، MOS و رتبه اتصال
Packet Loss را هرگز نباید به‌تنهایی ارزیابی کرد. جیتر، یعنی میانگین قدرمطلق اختلاف بین زمان‌های رفت‌وبرگشت پیاپی، نشان می‌دهد تأخیر شما چقدر نامنظم است. جیتر بالا برنامه‌ها را مجبور به بافر کردن می‌کند و بسته‌هایی که بعد از مصرف بافر می‌رسند عملاً از دست رفته‌اند. امتیاز MOS با استفاده از نسخه ساده‌شده مدل E استاندارد ITU-T G.107، تأخیر، جیتر و اتلاف را ترکیب می‌کند تا کیفیت صدای یک تماس را برآورد کند: 4 یا بیشتر خوب است و کمتر از 3.5 یعنی افت کیفیت آشکار. رتبه A–F و درصد پایداری همه این‌ها را در یک خلاصه جمع می‌کنند.
محدود کردن علت
- تست را روی Wi-Fi و سپس با کابل روی همان دستگاه اجرا کنید. تفاوت زیاد یعنی شبکه بی‌سیم مقصر است.
- با موقعیت سرور دیگری تکرار کنید. اگر اتلاف فقط روی یک سرور دیده شود، مشکل در همان مسیر است.
- صبح و دوباره شب تست کنید. اتلافی که فقط در ساعات اوج دیده می‌شود به ظرفیت شبکه اشاره دارد.
- در صورت نیاز، نتایج را به‌صورت CSV یا JSON دانلود و به تیکت پشتیبانی پیوست کنید.
برای یک بررسی کلی سریع، از تست پینگ در صفحه اصلی ما استفاده کنید. اگر بازی خاصی لگ دارد، تأخیر مناطق را در صفحاتی مانند تست پینگ Valorant مقایسه کنید.